Trg heroja


Pamtim taj ulaz, kuću s tri balkona,
I mutno svjetlo na stubištu u dnu,
U prizemlju je bila gostiona,
Tu sam jednom upoznao nju.

Gleda me blijedo, nepoznato lice,
Kroz mokro staklo, nejasno, u snu,
Zvono bez glasa, krletka bez ptice,
Ona više ne stanuje tu.

- Ona je često mijenjala adrese
I nema za vas poruke.
- Ne, nemam ništa da joj se prenese.
U vrtu zrele jabuke.

Bila je jesen šezdeset i osme
I ništa poslije o njoj ja ne čuh,
Trgom heroja šeću samo sjene,
Ona više ne stanuje tu.


Arsen Dedić, „Trg heroja”

Popularni postovi s ovog bloga

Katolička vera je, kao i svaka vera, krivotvorenje prirode

Béla Hamvas - Najveće istine su lake i proste i čiste i uvek se smeše

O Andriću

Charles Simić - Poezija je odbrana individualnosti

Igor Varga - Ljeto

Ivo Andrić - Sunce

Igračka vjetrova

Druga pesma o darovima