Mrtav pesnik

Mrtav pesnik u praskozorje,
razvivši gavrana iznad glave,

korača ukraj puta,
ostavlja tragove plave.

Kapi mu rekvijem poje
(mesec je noćas na podu),
na valu tame on pluta
promašujući slobodu.

U dnu mu jezika tinja
zov davnašnjeg stiha,
al’ grakne prokletinja
i noć je iznova tiha...



Predrag Milovanović, „Mrtav pesnik” 

Popularni postovi s ovog bloga

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

(Ne)prilagođen

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića

Zuko Džumhur - To je kao neka ljubav koja ne može da se objasni