Na Avijatičarskom naselju


na avijatičarskom naselju
voljela sam muškarca sa grubim dlanovima
i još grubljim karakterom
mada u kutku naših strahova
bokovi nisu drhtali
ali vrat mu se okrećao za svakom koja je davala
besplatne poglede u inat svima 
razmjenila sam dodire 
sa strancima 
sa stranicama neprohodnim za one koji su
slijepi na glavnim raskrsnicama
i ne sjećaju se ničeg ljudskog
u svojim kalupima
nose balast prerije
u kojoj stanuje bol
treba je predati drugima
prodati tek onako
uvaliti im je za džabe
kao trulu trešnju u kesi zdravih
ostavljenu na milost i nemilost
mravljih kolonija

strašno je
biti drzak samo iz navike
da bi se opravdala nesreća

strašnije je
čekati ljude 
da postanu ljudi


Igor Varga,  „Na Avijatičarskom naselju”
Fotografija: Alain Laboile

Popularni postovi s ovog bloga

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Kada Jelena dođe na more

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića

Zuko Džumhur - To je kao neka ljubav koja ne može da se objasni