San

Lepa noć. Zvezde igraju u travi.
Putanje se povlače u šumu i u pećine,
drvotočac ne govori više.
Sive sove, kao urne, spuštaju se na borove.
U mraku bez svedoka
smiruju se ptice, krv, zemlja
i pustolovine u koje večito upadaš.
Traje dašak pirkanja,
ali ne danas,
ali ne juče.
Uz neme glasove kroz drveće
izdižu se vreli vekovi.
U snu moja krv poput talasa
povlači se iz mene
natrag u roditelje.


Lučijan Blaga, ''San''

Popularni postovi s ovog bloga

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

(Ne)prilagođen

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Zuko Džumhur - To je kao neka ljubav koja ne može da se objasni

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića