Uberi dan, jer taj dan si ti


Jedni, s očima uprtim u prošlost 
Vide ono što ne vide; drugi, uperivši 
Iste oči u budućnost, vide 
Ono što se ne može videti.

Zašto postavljati tako daleko ono što je blizu – 
Pouzdanje naše? Ovo je dan, 
Ovo je sat, ovo je tren, to je to 
Što jesmo, a to je sve. 

Večito protiče beskrajni sat 
Što nas proglašava za ništavne. U istom dahu 
I živimo i mremo. Uberi dan, 
Jer taj dan si ti. 

____________


Uns, com os olhos postos no passado,
Vêem o que não vêem; outros, fitos
Os mesmos olhos no futuro, vêem
O que não pode ver-se.

Porque tão longe ir pôr o que está perto –
A segurança nossa? Este é o dia,
Esta é a hora, este o momento, isto
É quem somos, e é tudo.

Perene flui a interminável hora
Que nos confessa nulos. No mesmo hausto
Em que vivemos, morreremos. Colhe
O dia, porque és ele.


Fernando Pessoa
Ricardo Reis, ''Jedni s očima uprim u prošlost'' / ''Uns, com os olhos postos no passado''
Fotografija: Rodney Smith
 

Podržite blog fake poet klikom na neku od reklama, unapred smo zahvalni: