Bocas roxas de vinho


Usta pomodrela od vina
Bela čela ispod ruža,
Goli, s podlakticama belim
Na trpezu oslonjeni.

Takva nek bude, Lidija, slika
Na kojoj ćemo, nemi,
Ostati zanavek upisani
Bogovima u svesti.

Radije to od života onog
Kojim ljudi inače žive
U oblacima crne prašine
Koju dižu sa drumova.

Jedino bozi primerom svojim
Pomažu onima što nemaju
Drugih težnji ni zahteva
Sem da ih matica stvar nosi.

______________

Bocas roxas de vinho
Testas brancas sob rosas,
Nus, brancos antebraços
Deixados sobre a mesa:

Tal seja, Lídia, o quadro
Em que fiquemos, mudos,
Eternamente inscritos
Na consciência dos deuses.

Antes isto que a vida
Como os homens a vivem,
Cheia da negra poeira
Que erguem das estradas.

Só os deuses socorrem
Com seu exemplo aqueles
Que nada mais pretendem
Que ir no rio das coisas.


Fernando Pessoa
Ricardo Reis, ''Usta pomodrela od vina'' / ''Bocas roxas de vinho''
Fotografija: René-Jacques, Aux environs de Royan, Charente-Maritime, 1932.
   

Popularni postovi s ovog bloga

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića

Zuko Džumhur - To je kao neka ljubav koja ne može da se objasni

Otići tiho, gotovo nečujno, pomalo kriomice, bez pompe, počasti, titula...