Saudade


crni tuneli 
niču 
u noći 

oblaci odlažu jutro 

stegnuta, nekorisna 
saopštenja 

prizvuk pretvoren u 
služenje zemlji 

tražio sam način da 
pristanem na 
smrt 

pakleni bezdan u 
vrtlogu bez svojstva 

inače, ofeliju vidim 
jasnije 

rublje ili groblje 
zar je uopšte bitno 

svijet postoji 
da bismo poginuli 
u potrazi za sanducima 

samo 

hoće li se protutnjale horde kaputa 
sjećati njenog osmijeha? 


Igor Varga, ''Saudade''
Iz zbirke „Poeziranje”, 2012.
  

Popularni postovi s ovog bloga

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

(Ne)prilagođen

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Zuko Džumhur - To je kao neka ljubav koja ne može da se objasni

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića