Šest približavanja


RUKE

Ruke isklesane u kamenu, težačke,
grube ruke oštrih linija
stvorene pre za mešenje hleba ili predenje
nego za ljubavne
nežnosti.

OČI

Oči su kao u
pritajene životinje.
Bojažljive, nežne,
krhke,
neodlučne.

KOSA

Seća me (mada je sećanje tako bledo)
na polje pšenice pod vetrom
kakvih jutara kada vetar
nežno duva među klasjem.

USNE

Ubrah ove zrele usne
sa njihovom gramatikom tišine,
sa njihovom glađu, usne usamljene ribe,
sa njihovim plamenim bljeskom.

UŠI

Divnog li dana kada otkrih
bela obličja gotovo koralna,
kroz koje u tvoju glavu ulaziše
muzika, reči, zvuci vetra i pčela.

OPET RUKE

Opet ruke. Stvorene
(kako kasnije spoznah)
za ljubavnu žeravicu.
Divlje ruke: za ljubav ludu.

GRUDI

Čvrste grudi što ih stiskam na prsa
dok, predajući se,
umirem na usnama voljene.



Fernando Assis Pacheco (Fernando Asiš Pašeko), ''Šest približavanja''
Prepev Tamara Todorović i Marija Panajotović
Iz knjige Beijograd, Službeni glasnik, Beograd, 2011.
    

Popularni postovi s ovog bloga

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića

Zuko Džumhur - To je kao neka ljubav koja ne može da se objasni

Otići tiho, gotovo nečujno, pomalo kriomice, bez pompe, počasti, titula...