Ako ponekad kažem da se osmehuje cveće...



Ako ponekad kažem da se osmehuje cveće
I ako budem kazao da pevaju reke,
To nije zato što smatram da ima osmeha u cveću
Ili pesama u proticanju reka…
To je zato što time olakšavam ljudima izveštačenim
Da osete istinski stvarno postojanje cveća i reka.

Pošto pišem da bi me oni čitali, žrtvujem se pokatkad
Gluposti njihovih čula…
Ne slažem se sa sobom, al ipak sebi praštam
Zato što sam i ja samo ona ozbiljna stvar, jedan tumač Prirode,
Jer ima ljudi koji ne razumeju njen jezik,
Iz prostog razloga što to nikakav jezik i nije… 

_________________ 


Se às vezes digo que as flores sorriem
E se eu disser que os rios cantam,
Não é porque eu julgue que há sorrisos nas flores
E cantos no correr dos rios...
É porque assim faço mais sentir aos homens falsos
A existência verdadeiramente real das flores e dos rios.

Porque escrevo para eles me lerem sacrifico-me às vezes
À sua estupidez de sentidos...
Não concordo comigo mas absolvo-me,
Porque só sou essa coisa séria, um intérprete da Natureza,
Porque há homens que não percebem a sua linguagem,
Por ela não ser linguagem nenhuma.
 


Fernando Pessoa, 
''Ako ponekad kažem da se osmehuje cveće'' / ''Se às vezes digo que as flores sorriem''
(Alberto Caeiro, ''Čuvar stada'' / “O Guardador de Rebanhos”, XXXI) 
            

Popularni postovi s ovog bloga

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

(Ne)prilagođen

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića

Zuko Džumhur - To je kao neka ljubav koja ne može da se objasni