Tajna stvari, u čemu se krije?



Tajna stvari, u čemu se krije?
Gde li je kad nam se ukazuje
Barem da nam pokaže da je tajna?

Šta zna reka i šta zna drvo
I ja, koji nisam ništa više od njih, šta o tome znam?
Kad god posmatram stvari i razmišljam o onom što ljudi o njima misle,
Smejem se kao potok što zvonkom svežinom o kamen udara.

Jer je jedini skriveni smisao stvari
U tome što one nemaju nikakvog skrivenog smisla.
Veće je čudo od svih čudesa,
I od snova svih pesnika,
I od misli svih mudraca,
To što su stvari zaista ono što izgleda da jesu
I tu nema šta da se shvata.

Da, evo šta su me moja čula sama naučila:
Stvari nemaju značenja: imaju postojanje.
Stvari su jedini skriveni smisao stvari.   


_____________



O mistério das cousas, onde está ele?
Onde está ele que não aparece
Pelo menos a mostrar-nos que é mistério?
Que sabe o rio disso e que sabe a árvore?
E eu, que não sou mais do que eles, que sei disso?
Sempre que olho para as cousas e penso no que os homens 
pensam delas,
Rio como um regato que soa fresco numa pedra.

Porque o único sentido oculto das cousas
É elas não terem sentido oculto nenhum.
É mais estranho do que todas as estranhezas
E do que os sonhos de todos os poetas
E os pensamentos de todos os filósofos,
Que as cousas sejam realmente o que parecem ser
E não haja nada que compreender.

Sim, eis o que os meus sentidos aprenderam sozinhos: –
As cousas não têm significação: têm existência.
As cousas são o único sentido oculto das cousas. 

 

Fernando Pessoa, 
''Tajna stvari, u čemu se krije?'' / ''O mistério das coisas, onde está ele?''
(Alberto Caeiro, ''Čuvar stada'' / “O Guardador de Rebanhos”,  XXXIX)
  

Popularni postovi s ovog bloga

Kada Jelena dođe na more

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića

Ljubomir Erić - Savremeni ljudi ne umeju da vole