Kad trava iznikne na mom grobu...


Kad trava iznikne na mom grobu,
neka to bude znak da me sasvim zaborave.
Priroda se nikad ne sjeća, i zato je tako lijepa.
A ako osjete bolesnu potrebu da ‘’tumače’’ zelenu travu na mom grobu,
Recite da ja to nastavljam da se zelenim i da budem prirodan. 

                                                          _______________
             
Quando a erva crescer em cima da minha sepultura,
Seja esse o sinal para me esquecerem de todo.
A Natureza nunca se recorda, e por isso é bela.
E se tiverem a necessidade doentia de « interpretar» a erva verde sobre a minha sepultura,
Digam que eu continuo a verdecer e a ser natural.


Fernando Pessoa, 
''Kad trava iznikne na mom grobu'' / ''Quando a erva crescer em cima da minha sepultura''
(Alberto Caeiro, ‘‘Odvojene pjesme’’/’’Poemas Inconjuntos’’)
(8. XI. 1915.)


Popularni postovi s ovog bloga

Kada Jelena dođe na more

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića

Ljubomir Erić - Savremeni ljudi ne umeju da vole