Stranac/Le mateque


Georges Moustaki (Aleksandrija u Egiptu, 3. maj 1934.), pravim imenom Yussef Mustacchi, je francuski pjevač i tekstopisac. Studirao je francuski jezik i stigao u Francusku sa 17 godina gdje se bavio novinarstvom, svirao gitaru, a neko je vrijeme radio i kao konobar. U pisanju šansona prvi ga je ohrabrio Georges Brassens čijim će pjesmama trajno biti inspirisan. 1955. nastupio je u Bruxellesu, a nedugo potom Henri Crolla upoznao ga je s Édith Piaf. Moustaki je autor slavne pjesme "Milord", koju je za Édith Piaf napisao kad je s njom bio u emocionalnoj vezi (1957.-1959.) i kada ga je upravo ona predstavila širokoj publici interpretirajući njegove pjesme ("Milord", "Eden Blues", "L`Étranger"). Od 1960. snimao je i nastavio pisati u različitim stilovima, od jazzističkih ugođaja do sentimentalno obojenih melodioznih pjesama, kombinujući u njima ritmove i kolorite sa svih četiri strana svijeta.

Uspješnu samostalnu karijeru započeo je tek 1969. pjesmom "Méteque" (Stranac, "mješanac"). Pojavom je bio nalik robusnom grčkom pastiru, Jevreju lutalici, kako su ga zvali, nonšalantnog ponašanja i toplog glasa. Ležeran i komunikativan uspostavljao je prisan kontakt s publikom (Bobino 70), a najbolje šansone stvara oko 1970. ("Il est trop tard", "Le temps de vivre", "Ma solitude", "Ma liberté"). Iako u poodmaklim godinama još uvijek nastupa.




Avec ma gueule de métèque
De Juif errant, de pâtre grec
Et mes cheveux aux quatre vents

Avec mes yeux tout délavés
Qui me donnent l'air de rêveur
Moi qui ne rêve plus souvent

Avec mes mains de maraudeur
De musicien et de rôdeur
Qui ont pillé tant de jardins

Avec ma bouche qui a bu
Qui a embrassé et mordu
Sans jamais assouvir sa faim

Avec ma gueule de métèque
De Juif errant, de pâtre grec
De voleur et de vagabond

Avec ma peau qui s'est frottée
Au soleil de tous les étés
Et tout ce qui portait jupon

Avec mon cœur qui a su faire
Souffrir autant qu'il a souffert
Sans pour cela faire d'histoires

Avec mon âme qui n'a plus
La moindre chance de salut
Pour éviter le purgatoire

Avec ma gueule de métèque
De Juif errant, de pâtre grec
Et mes cheveux aux quatre vents

Je viendrai, ma douce captive
Mon âme sœur, ma source vive
Je viendrai boire tes vingt ans

Et je serai prince de sang
Rêveur ou bien adolescent
Comme il te plaira de choisir

Et nous ferons de chaque jour
Toute une éternité d'amour
Que nous vivrons à en mourir

Et nous ferons de chaque jour
Toute une éternité d'amour
Que nous vivrons à en mourir




Con questa faccia da straniero sono soltanto un uomo vero
anche se a voi non sembrerà.


Ho gli occhi chiari come il mare capaci solo di sognare
mentre ormai non sogno più.


Metà pirata metà artista un vagabondo un musicista
che ruba quasi quanto dà


con questa bocca che berrà a ogni fontana che vedrà
e forse mai si fermerà.


Con questa faccia da straniero ho attraversato la mia vita
senza sapere dove andar


e' stato il sole dell'estate e mille donne innamorate
a maturare la mia età.


Ho fatto male a viso aperto e qualche volta ho anche sofferto
senza però piangere mai


e la mia anima si sa in purgatorio finirà
salvo un miracolo oramai.


Con questa faccia da straniero sopra una nave abbandonata
sono arrivato fino a te


adesso tu sei prigioniera di questa splendida chimera
di questo amore senza età.


Sarai regina e regnerai, le cose che tu sognerai diventeranno realtà
il nostro amore durerà per una breve eternità
finché la morte non verrà.


Sarai regina e regnerai, le cose che tu sognerai diventeranno realtà
il nostro amore durerà per una breve eternità
finché la morte non verrà.


Il nostro amore durerà per una breve eternità
finché la morte non verrà.


Stihovi: Georges Moustaki
Prepjev: Arsen Dedić

Sa ovim mojim licem stranca
Bez gospodara i bez lanca
Vama sam čudan bio ja

Sa ovim očima ko more
Koje i sanjaju, i gore
Sa ovim očima bez zla

Napola pirat, napol' artista
I vagabund i flautista
Koji ukrade kol'ko da

S usnama koje piju sve
Vina i vode otrovne
I nikad neće reći ne

Sa ovim mojim licem stranca
Putovao sam pol' života
A malo ko te pute zna

Bilo je lažnih, bilo vjernih
Hiljadu žena zaljubljenih
Uz njih sam odrastao ja

Činio zlo, al' čista lica
Što drugo moze skitnica
Kad javu ne dijeli od sna

A duši mojoj zna se kraj
Ta neće ugledati raj
Već ćuti vatre zagrljaj

Sa ovim mojim licem stranca
S uklete lađe, s njenog pramca
Mašem ti, došao je čas

Robinja odsad ti ćeš biti
Spletena u te zlatne niti
U ljubav koja čeka nas

Kraljica bit ćeš, imat ćeš vlast
Dat ću ti novac, dati čast
Morao raditi ili krasti

I ta će ljubav biti spas
Trajala vječno ili čas
Ni smrt ne može protiv nas 

Popularni postovi s ovog bloga

Teofil Pančić - Darko Rundek i Apokalipso, 20 godina

Ivan V. Lalić - Nikad samlji

(Ne)prilagođen

Lordan Zafranović - Ta slika mi se strašno urezala u sjećanje i negdje mi rekla šta je to pisac

Charles Bukowski - Još jedna propala veza

Patti Smith - Sam Shepard, moj najbolji drug

Zuko Džumhur - To je kao neka ljubav koja ne može da se objasni

Ernesto Sabato - Zemlja u kojoj je najveća elektronska komunikacija istovremeno je i zemlja gde je najveća usamljenost ljudskih bića